Za Episkopa obnovljene Valjevske eparhije izabran je na Majskom zasedanju Svetog Arhijerejskog Sabora Srpske Pravoslavne Crkve, a ustoličen 24. septembra 2006. godine u Hramu Vaskrsenja Hristovog u Valjevu.

Rođen je 10. januara 1949. godine u selu Mijači, nadomak Valjeva, od oca Milorada i majke Cvete (rođ. Petrović). Na krštenju dobija ime Mihailo, a ovu Svetu tajnu prima u manastiru Pustinja, znamenitoj pravoslavnoj svetinji za koju je do današnjih dana izuzetno vezan.Osnovnu školu učio je u selu Poćuta. Sa 14 godina odlazi u manastir Кaona gde biva iskušenik do 26. oktobra 1963. godine, kada od tadašnjeg Episkopa šabačko – valjevskog Jovana (Velimirovića), bratanca Svetog Vladike Nikolaja Lelićkog, prima monaški postrig u manastiru Petkovica, dobivši ime Milutin po vladaru iz svetorodne loze Nemanjića, jedom od najvećih ktitora u hrišćanskoj istoriji. Sutradan, na praznik Svete Petke, u istom manastiru rukopoložen je u čin đakona, a na Mitrovdan u Osečini u čin jeromonaha.

Godine 1967. odlazi u dvogodišnju monašku školu manastira Ostrog. Uspešno je završava, vraća se u manastir Кaona, gde postaje namesnik i paroh.

Srednjoškolsko obrazovanje stekao je u Bogosloviji „Sveti Sava“ u Beogradu. Studije otpočinje na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Beogradu da bi, nakon završene prve godine, otišao u Sjedinjene američke države na PBF „Sveti Sava“ u Libertvilu, gde je sa uspehom diplomirao. Šest meseci obavljao je dužnost sekretara Eparhije kanadske, a narednih šest paroha u Nijagari. Potom se vraća u Кaonu na mesto nastojatelja manastira.

Činom sinđela, Episkop Jovan (Velimirović) odlikovao ga je 1981., a protosinđela 1987. godine. Naslednik Vladike Jovana na tronu Eparhije šabačko – valjevske, Episkop Lavrentije (Trifunović) 1994. godine unapređuje ga u čin igumana, a 1998. u čin arhimandrita. Starešina kaonske obitelji postaje 1996. godine, kada mu Vladika Lavrentije na staranje poverava i manastir Lelić, koji time postaje metoh Кaone.

Dužnost arhijerejskog namesnika posavotamnavskog obavljao je od 1999. do 2003. godine, kada postaje arhijerejski zamenik. Na tom položaju zatiče ga izbor za Episkopa australijsko – novozelandskog. Nakon tri godine službovanja na „petom kontinentu“, odlukom Svetog Arhijerejskog Sabora SPC vraća se u zavičaj, na tron Eparhije valjevske, ponovo vaspostavljene nakon 200 godina.

Podeli članak na društvene mreže